myndband

hello tricity. II

2012-02-24T14:19:00.000-08:00

les enfants

2012-01-22T18:03:00.000-08:00

off memoirs

2011-12-30T17:30:00.000-08:00

absolutely the best thing that happened to me this year

2:35, me and my wisdom

I miss August time so badly

you better

2011-12-25T14:11:00.000-08:00

you better make your face up in
your favourite disguise
with your button down lips and your
roller blind eyes
with your empty smile
and your hungry heart
feel the bile rising from your guilty past
with your nerves in tatters
as the cockleshell shatters
and the hammers batter
down your door-

you better run

Paweł Urbanek, chapter I: A Portrait of the Artist as a Young Man.

2011-12-09T17:28:00.001-08:00

Facebook
YouTube Channel

dwadzieściakilka lat

2011-12-07T12:23:00.001-08:00

uprzedzam bezsensowne refleksje,

expanding

2011-11-25T12:01:00.001-08:00

the wonderful world of Mr. Meeble

2011-11-05T18:03:00.000-07:00

this is what happens when you take a film camera on a concert with lasers
but! the point is that the gig was absolutely amazing
Mr. Meeble are my new favorite band

greetings dear Devin. please, come back soon with your lovely friends.

Liar by Mr. Meeble

in the faraway

2011-10-14T15:20:00.000-07:00

wszystko, co się dziś stało to jedna wielka abstrakcja.

hello tricity

2011-09-17T18:33:00.000-07:00

future* *underground

2011-09-13T09:48:00.000-07:00

Comeback to underground IV by ~phanabellia on deviantART

Comeback to underground I by ~phanabellia on deviantART

Future Underground X by ~phanabellia on deviantART

insomnia +

2011-09-11T20:03:00.000-07:00

bezsenność bywała zabawna, kiedy jako nieznane pole można było eksplorować jej wyzwania i wystawiać ciało i umysł na próbę
teraz nie ma się już z czego śmiać,

emotionally divorced

2011-09-01T18:16:00.000-07:00

to jest koniec, nadchodzi szybko, żadna pora roku mi nie służy, ciągnie się to za mną jak ogon, jak wkurwiająca ćma. czas zapełniony, na nic nie mam chwili a jak jest to koniec, ostatni grudnia 2012 roku i wszystko się pierdoli i spierdala. zaczyna się kolejny chujowy rok pełen porażek i wyczekiwań, od spotkania do spotkania, od koncertu do koncertu, wspominanie festiwalu z wakacji i marnotrawienie pieniędzy na rzeczy, które w ogóle nie są mi potrzebne żeby sprzedać się ludziom których mam głęboko w dupie, żeby czuć się fajniej przez chwilę, żeby kupić papierosy i alkohol, żeby dorwać płyty po przecenie i tanie książki w internecie, żeby kupić mdłą i drogą kawę coby było milej - i tak w kółko. miało być inaczej, w ogóle były inne plany i znowu kurwa wyszło jak zawsze. po kolei eksploduje każda cząstka tego chujowego wszechświata.

jestem bardzo zmęczona.

future*underground

2011-08-29T17:43:00.000-07:00

Future Underground VI by ~phanabellia on deviant ART

Future Underground VII by ~phanabellia on deviant ART

Future Underground III by ~phanabellia on deviant ART

Future Underground II by ~phanabellia on deviant ART

MORE ON PHANABELLA.DEVIANTART.COM

w gruncie rzeczy, duet niezawodny.

słyszałeś już?

2011-08-26T09:42:00.000-07:00

gdańskie ulice nad ranem

słyszałeś? nie słyszałeś?
nie rozumiesz to spierdalaj
nie rozumiesz to zadamy ci to samo pytanie
aż odpowiesz aż odpowiesz
nie możesz umrzeć bo nikt się nie dowie
publiczność chce znać odpowiedź na pytanie
słyszałeś? nie słyszałeś?

mes copines

2011-08-24T17:59:00.001-07:00

summer, winter

paradise#circus

2011-08-15T04:41:00.001-07:00

mam dość ignorantów, idiotów i show offów

kretynów zgrywających wszystko wiedzące mózgi światowe, persony nie szanujące czegokolwiek/kogokolwiek, tych z nosem zadartym ponad standardy unijne, ludzi-chórów potrafiących jedynie przytakiwać, dziewczynek w rozmiarze 24 z końskimi twarzami, zagłębionych subkulturowo dzieci z hasłami na czołach które rozpakowali prosto z plików .rar z głównych domen i wikipedii, autobusiarek roześmianych o 6:30 i tamże też stojących piętnastoletnich zakochanych do końca życia par, świętych krów na swoich śmiesznych piedestałach, pasożytów, również i tych zawsze zabawnych i uśmiechniętych jak i tych, którzy wiedzą zawsze lepiej, dodam jeszcze pewnych siebie facetów bez luster w domu i takich kobiet, plus tych co tylko martwią się o własną dupę, bo nic innego w życiu nie mają

małpy w cyrku.

pissing

2011-08-10T15:03:00.000-07:00

przeżyłam najszczęśliwsze trzy dni w tym roku
lepiej nie będzie.

pissing on my toes
knowing what I know
I know

I'm waiting
like a loyal whore
under every stone
lovers sleep alone
alone
alone

white.moon

2011-07-26T17:27:00.000-07:00

bez bohaterów nic nie ma sensu

MRI / IRM

2011-07-20T16:41:00.000-07:00

przyśnią mi się uderzenia maszyny.

in every dream home a heartache
and every step I take
takes me further from heaven

is there a heaven? I`d like to think so

standards of living
they are rising daily
but home oh sweet home
it's only a saying

zenith try-out:

rain of ashes

2011-07-07T20:05:00.000-07:00

with insomnia, you can only play away
the night after night after night

the band is PLAYWORK

big&boots

2011-07-01T18:03:00.000-07:00

if you come home
I'll bake you a cake
made of all their eyes
I wish you could see me
dressed for the kill
what a nasty surprise
you're my man-o-war

and the worms will come for you
big boots

###

2011-06-25T11:58:00.001-07:00

[Wed Jan 27, 2010, 7:31 PM]

go ahead the stage is yours.
if you think you can do better
you used to be alright, what-happened?
keep moving or you r dead. keep moving or you r dead.
how i wish you’d stay out of my face.
there’s always someone spoils the party
just you wait till your chained down
worried and unhinged
you have really gone and done it now
just a trick to make you stupid
all these sad heroics
let me tell you how it really is
we are here to spoil your party
empty vessels make the most noise
survival of the fittest
wading through the marshes
hypocrits, opportunists,
userers flatterers and thiefs.
im sick of all your bullshit.
im sick of all these fucking mindgames.

who invited you anyway?

fire on babylon

2011-06-17T17:28:00.000-07:00

[Wed Mar 4, 2009, 5:30 PM]

niby wszystko normalnie.
każdego ranka budzi mnie zawrót głowy, zostawiam odpowiednie słowa na poduszce

demaskacja realnego świata jest bardzo smutna. działamy na oślep. rano, przy śniadaniu, kiedy już nieodpowiednie zdania zdążyły paść, znowu zaczynasz warczeć.
robisz to tak perfekcyjnie, że pomyliłabym cię z psem, kiedy wypuszczasz słowa w tym zwierzęcym rytmie. mistrzowsko łącząc pogardę, wściekłość, obrazę, nienawiść, zdegustowanie.

potem siadasz do stołu i w milczeniu spożywamy posiłek. włączasz telewizor, choć wiesz, że jest zepsuty. że oba są zepsute. jednak jak syzyf podnosisz się, poprawiasz kable. wyłączasz, włączasz. obraz znowu zamienia się w pasy, szumiąc. i nim zdążysz usiąść, znów musisz się podnieść.
kiedy już nie korzystamy z kuchni rankiem, włączasz drugi telewizor i wykonujesz niestrudzenie te same czynności
i wtedy dociera do mnie natychmiastowo, że przecież nie oglądasz telewizji, nie interesują cię postacie uwięzione pod szklanym kineskopem, chronisz powietrze przed zgwałconą ciszą, to szare pudło ma grać między nami, jak ja jestem dla ciebie a ty dla mnie. ono wypowiada za nas słowa, ono wypowiada nasze relacje, nasz niedościgniony model komunikacji międzyludzkiej, traktuje o upośledzonym my, to ma zbudować nigdy nie tworzone więzi, ma nam zastą.pić miłość, zrozumienie i wszystko to, czego nie mamy.

a prawda?
ona już nie jest w cenie
wszyscy żyjecie dla własnych wyimaginowanych światów, gdzie lubicie się łudzić, że bywa inaczej

otóż nie bywa lepiej.

&

2011-06-16T07:27:00.000-07:00

asio.

worn out places

2011-05-31T15:55:00.000-07:00

żyję tym, czego nigdy nie było i tym, do czego mogę wrócić jedynie myślami
ja wszystko pamiętam, w tym tkwi największy problem.

into pieces.

á vegum úti

2011-05-23T10:32:00.000-07:00

Isn't it true that you start your life a sweet child believing in everything under your father's roof? Then comes the day of the Laodiceans, when you know you are wretched and miserable and poor and blind and naked, and with the visage of a gruesome grieving ghost you go shuddering through your nightmare life. I stumbled haggardly out of the station: I had no more control.

?

2011-05-22T11:25:00.000-07:00

burstoid feature;

2011-05-16T17:15:00.000-07:00

it really meant something; I guess it still does somehow
the original link is HERE

open wounds

2011-05-15T17:26:00.000-07:00

syndrom wystraszonego zwierzęcia
z jednego miejsca w drugie

jest już dawno po dacie ważności.

pritemps

2011-04-14T16:51:00.000-07:00

wiosna wiosną, nic się nie zmienia

jest taki miły moment w dowiadywaniu się prawdy, gdzie przestaje zależeć na czymkolwiek
i nic nie trzyma

% no+control

2011-04-03T17:15:00.000-07:00

destruction of the mind
devastation of the soul

we are lefortovo

2011-03-25T16:50:00.000-07:00

studium ucieczki poprzez samochód dostawczy

do posłuchania: myspace, bandcamp,

do popatrzenia poniżej:

# 2

2011-03-20T18:48:00.001-07:00

Marla... the big tourist. Her lie reflected my lie. Suddenly, I felt nothing. I couldn't cry, so once again I couldn't sleep.

jutra nie ma, mnie też nie ma

))+

2011-03-13T05:48:00.000-07:00

hangin' on a rope.

2011-03-08T12:14:00.001-08:00

[Sat Mar 14, 2009, 9:08 PM]

[...] życie bez czekania na cokolwiek nie ma najmniejszego sensu i wypełnia się po brzegi rozpaczą. Czekając na samotność, baliśmy się jej jednocześnie. Była ona jedyną namiastką wolności, za którą w chwilach zupełnego odprężenia płaciło się ulgą i fizycznym prawie bólem płaczu. Taki jest jednak zawsze pierwszy odruch beznadziejności: wiara, że w samotności cierpienie zahartuje się i wysublimuje jak w ogniu oczyszczającym. Mało ludzi potrafi naprawdę znieść samotność, ale wielu marzy o niej jak o ostatniej ucieczce. Podobnie jak myśl o samobójstwie, myśl o samotności bywa najczęściej jedyną formą protestu, na jaką nas stać, gdy wszystko zawiodło, a śmierć ma w sobie jeszcze ciągle więcej grozy niż uroku. Myśl, sama tylko myśl, gdyż rozpacz płynąca z świadomości jest większa od rozpaczy odrętwienia

from childhood's hour

2011-03-06T08:27:00.000-08:00

may of 2010.

2011-03-02T12:22:00.000-08:00

00*543327>669.?

2011-03-01T15:23:00.000-08:00

pisanie o muzyce wymaga ciszy
nawet nie mam czasu na eskapizm, to ciekawe

new dawn fades.

2011-02-27T05:30:00.001-08:00

'moja krew co chyłkiem płynie w głębi ciała które kryje się po ciemnych korytarzach w alkoholu w ustach kobiet krew podskórne życie me mierzone w litrach i płynące wspólną rzeką w morze krwi moja krew moja krew mrożona wysyłana i składana w bankach krwi bankierzy przelewają ją na tajne konta tajna broń moją krwią tajna broń konstruowana aby jeszcze lepiej jeszcze piękniej bezboleśniej ucieleśnić krew moją krew wypijaną przez kapłanów na trybunach na mównicach na dyskretnych rokowaniach moja krew moja krew to moją krwią zadrukowane krzyczą co dzień rano stosy gazet nagłówkami barwionymi krwią moją krew wykrztusił z gardła spiker na ekranie liczę ślady mojej krwi moją krwią moją krwią leciutko podchmielone damy delikatnie przechylają szkło na rautach w ambasadach tak to moja krew to moją krwią podpisywano wojnę miłość rozejm pokój wyrok układ czek na śmierć.'

fashion shots: strike a pose.

2011-02-26T15:35:00.000-08:00

the beauty here is Joana Michalczyk.

#

2011-02-19T05:53:00.000-08:00

skurcze

2011-02-18T09:53:00.000-08:00

[Wed Mar 10, 2010, 7:12 PM]

idea bycia kontrolowaną jest bardzo frustrująca. świadomość bycia nagrywanym,

monitorowanym, obserwowanym. Truman Show noszone w kieszeniach i ładowane ładowarkami. kiedy każdy wdech i bezdech jest zarejestrowany, każdy mały ucisk, proces pracy, za długie pauzy. montowane coraz niżej.

i czujesz jak skóra jest ciągnięta przez plastry chowające poparzenia, czujesz

jak maść z krwi cielęcej wrzyna się w zaczerwienione spalone ubytki, więc

przyklejasz niżej.

wiedza o tym, że ktoś siedzi i gapi się na podskórne procesy rozmagnezowanego

ciała, ekran piszczy, linia tańczy, lampka miga. telefon, tracimy panią.

niżej.

without just one nest
a bird can call the world home
life is your career

i świat dookoła, który wydaje się wiedzieć. jakby spijał wszystko z czoła, z

twarzy, z dłoni. nie wierzysz w maski. możesz biec,

nigdy nie uciekniesz. jadąc windą modlisz się, by nigdzie nie dojechała.

na pasach przechodzi ładna kobieta, van zatrzymuje się, kierowca obserwuje.

kierowca, wyłuskany etatowy student w okularach z wychudzoną, pociągłą twarzą.

za piękna na zewnątrz, za brzydka wewnątrz a on to druga strona lustra. nie

będziesz jej miał, a ona zostanie sama już do końca świata naciskając nerwowo

klawisze, wysyłając w świat wiadomości każdej treści, byle ktoś je odebrał

nikt nie chce zostać sam.

hearts and wings commence to beating
all unending, all completing
vision walls fall all revealing

[Fri Feb 18, 2011, 6:51 PM]

melancholy

2011-02-17T06:09:00.001-08:00

maciej sz.

ten thousand times

2011-02-16T11:54:00.000-08:00

I can feel mine

trois ans.

2011-02-14T13:06:00.000-08:00

marta

[to już trzy lata]

hello nahacz

2011-02-14T03:44:00.000-08:00

Nie chciało mi się już tam być, w ogóle nie chciało mi się już być, ale tam w zajebistej szczególności.

trudności z odbieraniem telefonów

fashion shots - a positive role model.

2011-02-12T22:44:00.000-08:00

breaker

2011-02-08T18:24:00.000-08:00

[Thu May 6, 2010, 12:06 AM]

jestem żyłką drgającą na wietrze, tu pogoda się nie zmienia, nie w tych czterech ścianach które duszą mnie do snu. codziennie więc wychodzę obejrzeć mój corporate world jak dziecko doglądające swojej mrówczej fermy w szklanym terrarium

jest dość zimno. kolory są wyprane

in the name of Coco

2011-02-05T08:32:00.000-08:00

once miss Chanel said: a fashion that does not reach the streets is not a fashion.
so we both agreed and met for a warm-up walk with a camera before greater ideas came to our heads

bounce house demons

2011-02-03T08:20:00.000-08:00

All young lovers know why

Nightmares blind their mind's eye.
Your rube is young and handsome,
So new to your bedroom floor,
You know damn well where you'll go.

I've loved so many times and I've drowned them all.
From their coral graves, they rise up when darkness falls.
With their bones they'll scratch the window,
I hear them call

"Don't know what you asked for"

sunny

2011-01-30T16:25:00.000-08:00

after all.

2011-01-21T18:16:00.000-08:00

You are true honeymoon child
Conceived on an island in the sun
Heals dug in the white sand
Loved and adored from day one

You bring up the soft side in everyone
We gather like ravens
On a rusty sythe
Just to watch
Such a little dove
Just to watch
Such a little dove
Fly away

gosia.

zrzuty #.1

2011-01-16T05:20:00.000-08:00

Jechałam dziś, co nie dziwne, godzinę dwadzieścia, a że wrzało we mnie przez dobre 70 minut tej podróży, opisuję.

Jak zawsze bezwiednie spod szkoły mojej na Pradze tłukę się tramwajem numer 8 do centrum a stamtąd pod Novotelem wskakuję w autobus do swojej mieściny. Godzina 16:00, ilość ludzi na przystanku jak zawsze ponad normę.

Przyjeżdża więc rozkładowo o 16:00, pojawia się 8 minut później i zasysa całą gawiedź która kłami i pazurami przeciska się byleby usiąść. Ręką machnęłam, wycofałam się na murek, drugi papieros i 15 minut czekania na kolejny.

Sytuacja podobna, ale autobus przegubowy, to gawiedź świeżutko przybyła pełna nadziei, a nuż zasiądą. A nichuja. Doświadczeniem nauczona, dziarsko zajmuję miejsce, mielonka ludzka wtacza się przede mną, za mną, obok, wokół mnie, jak małe polipy jedno do drugiego przytwierdzone. Wszyscy po bilet na długość autobusu, czekają, a drugie wszyscy już siedzą lub zajmują miejsca stojące [cóż za paradoks]. I od Novotela do Szembeka, kupują. Kasa klekocze jak szalona, a oni płyną, suną, ocierają się o siebie, szelest kurtek nad uchem, świst plecaków i toreb ze skaji. Kanapkę wyciągam, konsumuję, a sępy zimowe patrzą i węszą. Więc z większym smakiem, ale nie mlaszcząc, zajadam.

Wyciągam prasę muzyczną, czytam. Zapachy już tężeją, na szczęście z pobliskich towarzyszy pasażerów tylko jeden mężczyzna ma kompana – rozmówcę, ma dobry głos do słuchania i żadna piszczałka o złotych ozdobach nie świergoli mi w otoczeniu.

Sąsiadka moja, przyjaciółka podróży pyta, za ile będziemy w Otwocku i czy zajęłoby to jakieś 30 minut. Z ust jakiś dziwny zapach się wydziela, ale chyba nie tylko z ust, ubrana jest w kożuch i już widzę, jak go wywleka z szafy w piwnicy, odleżany i zamolony czeka wiernie jak pies na temperaturę -20C. Myślę, babo głupia, w takim tempie jak do Wawra się doczłapiemy to cud, jak tak szybko podróżować życzy to teleporter jej potrzebny albo inna machina nierealna. Dlatego odpowiadam, że za jakąś godzinę. Odpowiadam w stronę gazety, żeby ten mały fetor nie dostał się do moich ust z jej. Odziana w skóry towarzyszka wzdycha wymownie, raz, drugi i trzeci a że byłam obojętna na te dźwięki, przekłada wzdychanie na szybę. Czytam dalej.

Zawiesza się nade mną mężczyzna, na karku jakby majaczy mu jego ekstremalnie nużąca praca, trójka dzieci i żona. Niebiosom dziękować, nie śmierdzi od niego. Sytuacja gęstnieje, wszyscy oddychają ciężko jakby koło każdego z osobna stał lekarz ze stetoskopem. Oddycham też i na myśl mieszaniny wspólnych wydechów mdli mnie, to wracam do artykułu o Bowiem i tak bardzo chcę być już w domu.

Tłuczemy się dzielnie i tłumnie. Wsiadanie, wysiadanie i ocieranie się, no, i oddychanie to podstawowe funkcje tej tętniącej marnym życiem powrotowym jednostki. I wtedy wsiada dziecko. Dziecko z mamą, stają nade mną i chyba czekają na jakąś litość, ale że dziecko na nogach własnych stoi i obstawiam przedszkole to zostawiam na szkołę przetrwania i hartowanie. A niech stoi! Myślę sobie, mamusia winna być świadoma, że wstąpienie do tego pojazdu, gdzie wszyscy jadą trybem na glona – każdy na każdym i na każdej szybie to nieustająca walka z utrzymaniem pionu. NA STOJĄCO.

Rudnickiego przeczytałam, zaczynam zrzut ostatni Witkowskiego [no cholera, tęsknić będę!] i nie mogę. Po raz trzeci trzecie zdanie zaczynam i się gubię. Obserwuje mnie para małych, piwnych oczu i przypominam sobie, że przecież kolczyków mam za dużo żeby to małe coś w czerwonej puchówce się nie patrzyło. I wyobrażam sobie, jak łapię to karle stworzenie i razem z mamą przytwierdzoną do dłoni, wyrzucam z impetem za drzwi autobusu, i na stonogę doczepiam resztę tych dyszących ssaków, i lecą razem, jak serpentyny, jak papier toaletowy ale wszyscy mocniej sczepieni tak, żeby nikt nikomu nie umknął. I lecą w cholerę jasną i ciemną bo tak ich dużo, że w jednej by się wszyscy w miarę swobodnie nie pomieścili.

Przystanek. Dziecko poszło [niestety, nie w cholerę] i jest! Tak, to jakiś kurwa żart, ale jest! Kolejne dziecko. Chłopiec tym razem, w kurtce granatowej. Jest i mama wymownie patrząca. Zajmują dokładnie te same miejsca, jakby biletowane to było, co wcześniejsi. Myślę, nie ma mowy, spieprzajcie wszyscy w najciemniejszą mać, bierzcie się pod łapy, tańczcie oberka, krakowiaka, chujawiaka krokiem wprost do drzwi, byle daleko ode mnie! A dziecko mówi. Mówi więcej niż wcześniejsze, ba, robi za przewodnika. Teraz jesteśmy tu a teraz tu. A teraz będzie to i tamto. I przeklinam się w duchu, dlaczego ja jeszcze mam moje słuchawki wyciszające w torbie, i napominam się, że przecież gdy wśród takiej tłuszczy słuch trzeba mieć aktywny niestety. Nie obyło się bez muzealnego wgapiania, no spytaj mamy co ta pani tak wygląda, dalej, zrób to, a zjem Cię jak Jasia i Małgosię w jedną setną sekundy bez pieczenia, na surowo, nawet zamlaszczę i beknięcie zajdzie, żeby udowodnić, jakiś smaczny bez głowy.

I odkrywam wtedy, gdy dziecko zasiada na zwolnionym przede mną miejscu, że jedna pani co siedzi trzyma zakupy pani co nad nią stoi z naręczem jeszcze innych toreb. Gratulacje, świetnie, jeszcze watę cukrową sobie postawcie tam, najlepiej gratis do biletu i klejcie się do niej a jak się posklejacie to wynocha, out stąd, natychmiast!

Przez moment śmiałam twierdzić, że już dojadę do domu w miarę spokojnie. Gawiedź – jest. Brak powietrza – jest. Ale nie, teraz czas na wielką dolewkę ludzkiej tłuszczy z pociągu, i znowu niemal jak pod Novotelem. Ręce mi opadają, ale bardziej mentalnie, bo już niżej być nie mogą, nie mogą po prostu.

I punkt kulminacyjny – bo jest takie prawo Murphy’ego, że jak myślisz, że gorzej być nie może to będzie. Jest babsztyl, taka baba na 100%. Zawiesza się nade mną natarczywiej niż wcześniej wymieniony obciążony życiem pan i dyszy. Dyszy a para się układa w słowa ‘chcę usiąść’. Więc jak najwymowniej odfukuję ‘spierdalaj babo’. Fukam sobie, a baba napiera dalej. Napiera kurtką, wielkim kombinezonem, jest i torba, jest futrzana czapa, jest masywna jak ogromna zimowa Buka mrożąca moje zafukane jestestwo. No apogeum, fukam dalej i fukam, ale ona obojętna więc pofukuję mocniej w duchu niż na zewnątrz. Moja towarzyszka podróży wysiada, przepycham babę a baba widzi wolne miejsce, więc piana toczy jej się z kącików ust, pot występuje na czoło, już łokcie w ruch, już napięła wszystkie mięśnie że aż szwy kurtki się nadęły, już oddycha szybciej jakby do maratonu się szykowała. Przyjaciółkę moją odsyłam do drzwi, baba zasiada z triumfem a ja już nie mogę. Ja już widzę jak rozpylam gaz pieprzowy i następuje epidemia kaszlu pomieszanego ze łzami, jak sztylety na żądanie spadają kaskadą z dachu autobusu wprost w centrum głów i mamy krwawą łaźnię, jak reszta ucieka i miewa koszmary i krzyczy w nocy, kilka razy w tygodniu, później już tylko co jakieś półtora miesiąca. I wyobrażam sobie babę zamrożoną, babę która wpasowuje się w tacki styropianowe, foliowane, i rzucają babę taką na 100%, na fest! wprost na grilla. Widzisz, babo? Ciesz ryj swój owłosiony, nie to że posiedzisz, a poleżysz i cieplej ci się zrobi. Albo baba z kłami jak mamut, odgrzebana z lodowca, przerębel kuty był dwa tygodnie żeby ją wyciągnąć i dawaj, do muzeum, Babbuthus primigenius słowem w całej swej zimowej krasie.

I wtem, jak ręką odjął. Jakby przeprowadził takie matematyczne coś, że równa się wszyscy wypierdalają. I tylko opary fetoru pozostały, pot i para po dyszeniu całym sobą. To ja na spokojnie, urodziny mam, gości przyjąć trzeba jakoś, pieprzyć gawiedź w komunikacjach.

comatose

2011-01-09T04:37:00.000-08:00

Here I believe
Dreams never deceive

Comatose, almost
You've got me dreaming
Slipping in
And sliding out

Life has no meaning

empathy + suffocation

2011-01-06T20:04:00.000-08:00

jestem jedno wielkie podrażnione miejsce

tak właściwie

2011-01-03T10:20:00.001-08:00

to dobrze, że idzie sesja, bo wszystko i wszyscy wkurwiają mnie do granic możliwości

stop breathing!

2010-12-29T20:59:00.000-08:00

ogólno-środowiskowa, wszechogarniająca retardacja akcji i jej rozwoju, miliardy spierdolonych dygresji i przebitek, ja-słońce, wydarzenia-gówno orbitujące na czas wokół lepszych momentów
nawet nie jestem rozczarowana.

Look the unseen bade him, the voice which now communicated with him who was the greatest of mankind, Septimus, lately taken from life to death, the Lord who had come to renew society, who lay like a coverlet, a snow blanket smitten only by the sun, for ever unwasted, suffering for ever, the scapegoat, the eternal sufferer, but he did not want it, he moaned, putting from him with a wave of his hand thta eternal suffering, that eternal loneliness.

medusa.

2010-12-21T13:31:00.000-08:00

sister <3

vintage fuckin' loves me.

2010-12-21T08:55:00.000-08:00

m'dear marta <3.

*

2010-12-19T15:42:00.000-08:00

from what I remember

2010-12-19T08:22:00.000-08:00

jedyna w pełni skuteczna akcja ratunkowa

pierwsze - lepsze podrygi z 50 mm.

Ich habe mich in Breslau in Herbst verliebt.

2010-12-14T15:01:00.000-08:00

krótka transmisja

highschool memoirs.

2010-12-09T11:23:00.000-08:00

past time

2010-12-05T08:21:00.001-08:00

dawne m2; to jakby milion lat temu było.

life in technicolor.

2010-12-02T16:45:00.000-08:00

moja droga marta.

les petites ombres.

2010-12-02T12:43:00.000-08:00

kate.

2010-12-01T18:05:00.000-08:00

nightmares before christmas.

2010-12-01T12:45:00.000-08:00

muddyroad / drivealone / amuse me

2010-11-28T13:41:00.000-08:00

Muddyroad
[myspace]

Drivealone
[myspace]
OFFensywa, Radiowa Trójka

Amuse Me
[myspace]
WOŚP

congelé.

2010-11-28T12:32:00.000-08:00

nie mogę się skupić, nie mogę jeść, nie mogę zapomnieć
to w ogóle nie powinno mieć miejsca.

the bliss.

2010-11-24T12:05:00.001-08:00

it never stops, neither will I.

viva hate.

2010-11-22T17:01:00.000-08:00

[Fri May 2, 2008, 12:21 AM]

przez myśl przeszło mi ostatnio, jak spersonifikować i nadać kształt temu, czego się boję lub co przyprawia mnie o to, co nieodłączne. nie byłaby to żadna konkretna osoba ni zwierzę, a jednak postura człekopodobna, w głowie miałam już klekot kości zespojonych trybikami zegarowymi, przerażający pół.uśmiech obdarty ze skóry i mięśni, żyły jak kable krzywo urwane z zaschniętą krwią na końcach, pajęcze kończyny pląsające gdzieś między moim łóżkiem a oknem w poszukiwaniu dobrej pozycji do strzału.
i pomimo makabreski jednocześnie odczuwam jakąś sympatię do tej postaci, która potrafi wyczuć, kiedy się ulotnić a kiedy uderzyć w tył głowy, przybywa po to, żeby docenić wagę chwil dobrych a raczej po swoim odejściu nadaje dobru znaczenie. ta postać wie wszystko, ponieważ sama kształtuje i podsuwa mi sugestie, choć nie zawsze je aprobuję, ai nie zawsze im zaprzeczam.
wyobrażam sobie, że po prostu robi sobie przerwy - wychodzi na spacer albo kradnie mi papierosy i połową pełnej twarzy stara się wypalić choć trochę pomimo żelaznych płuc. zastanawiam się, jaka jest jej dłoń w dotyku, kiedy skóra zapada się i zwija między kośćmi.
a być może skrywa się pod tym, co mogłoby przyciągnąć mnie a nastę.pnie znokautować,
i jaką ma twarz, gdy się śmieje?
czasem myślę, że musi mieć pełną mimikę, albo wręcz przeciwnie, zalana apatią patrzy wzrokiem wyroczni.
a kiedy uciekam, ona goni mnie, śledzi tak, że wyczuwam ją wszędzie i wiem, że robi to świadomie. chce mi pokazać, że nie ś.pi, choć ma tylu szpiegów i wysłanników, gotowych zrobić wszystko. w nocy boję się odwrócić, żeby nie ujawniła się na pustej ulicy. nawet teraz trzyma brodę na moim ramieniu, patrzy na każde słowo. jest bardzo cicha, nie potrzebuje mocniejszych słów niż używa, bo wie, że na każde nowe z jej poczynań słabnie moje antidotum.
powoli wpina paznokcie w prawą stronę karku, całując mnie na dobranoc jednocześnie szepcząc mi obawy skonstruowane przez nią samą, a które w chwilę pędzą i moim krwiobiegiem, i z każdej możliwej ciała cząstki kierują się do serca.

meet my sister.

2010-11-22T16:44:00.000-08:00

podobno jesteśmy bardzo podobne.

stumbling, trippin' home again.

2010-11-12T14:00:00.000-08:00

http://www.myspace.com/music/44800170/songs/72793464

We Are Lefortovo - Supply

colouring of pigeons.

2010-11-09T16:29:00.001-08:00

to uczucie jest jak wygenerowana bulimia, która musi przysłonić wszelkie inne ważne zdarzenia. całkowicie sztucznie wdrożone i zaaplikowane, wymyślone i wyczytane na potrzeby iluzji nonszalancji względem pozostałych dotykających mnie w życiu aspektów. różnica jest bardzo prosta - zbieram wszystkie te toksyczne rzygowiny w sobie, zamykam w sercowym puzderku i czekam, aż zaczną się ulewać spod wieka. aż potrzebny będzie nowy substytut.

eskapistyczne umysły mimowolnie projektują perfekcyjny plan autodestrukcji

tak w dużym skrócie Frank to
witaj z powrotem.

nevermore.

2010-11-07T11:48:00.000-08:00

pruchacz

2010-11-01T07:51:00.000-07:00

shade of blue

2010-11-01T05:38:00.001-07:00

chciałabym jeszcze usłyszeć, że to wszystko moja wina
tak po prostu, żeby nie mieć wątpliwości

każda harmonia ma swój koniec
całuję w usta dystans do rzeczywistości,
wielkie oczekiwania i wielkie nic

och mój drogi, my i nasze skurwysyństwa
wypełniające pustkę między żołądkiem a sercem

real thin air / everything is new

2010-10-20T11:57:00.000-07:00

first photosession ever in my life
sending my love to dear Martha.

speed of life

2010-10-17T08:43:00.000-07:00

czasem wydaje mi się, że jestem na nieustających wakacjach

tafla rzeczywistości vs. eskapizm - w tej walce ani nie przegram, ani nie wygram.

przestałam się obracać w miejscu,
najszczęśliwsza jesień mojego życia trwa

for a minute

2010-10-09T04:00:00.000-07:00

for a few seconds life can seem so good.

the boney, king of nowhere.

2010-10-07T07:54:00.000-07:00

in pitch dark I go walking in your landscape.
broken branches trip me as I speak.
just because you feel it doesnt mean it's there.

[...]

just because you feel it doesn't mean it's there.
(there's someone on your shoulder)

there there

why so green and lonely?
heaven sent you to me.

we are accidents
waiting waiting to happen.

bonjour.

2010-10-07T05:06:00.000-07:00

mornings spent all by myself.

places we buried.

2010-10-04T21:38:00.000-07:00

apocalypse, please.

2010-10-04T20:58:00.000-07:00

And then came a sound. Distant first, it grew into castrophany so immense it could be heard far away in space.
There were no screams. There was no time.
The mountain called Monkey had spoken.
There was only fire.

And then, nothing.

they only saw shadows.

2010-10-04T20:55:00.000-07:00

the blower's daughter.

2010-09-22T15:16:00.000-07:00

the pupil in denial

die mensch-maschine.

2010-09-21T01:40:00.000-07:00

pseudo human being
super human being

racing rabbit.

2010-09-20T14:53:00.000-07:00

me and Judy trapped in expensive Wonderland
I wonder how's she now.

distortions (the sea is calm).

2010-09-20T07:48:00.000-07:00

The sea is calm
Through the video camera
Like a dead light bulb
In a bucket of water
Yes in a bucket of water

The sea is calm
Through handmade lenses
Like animals
In soundless dream

my birthday gift, drawn by Pigmej.

* and never be found.

2010-09-19T17:26:00.000-07:00

While you make pretty speeches,
I'm being cut to shreds.
You feed me to the lions,
a delicate balance

When this just feels like spinning plates.
I'm living in cloud cuckoo land.
And this just feels like spinning plates
Our bodies floating down the muddy river.

ghost world.

2010-09-19T04:25:00.000-07:00

insomnia hurts.

2010-09-16T17:42:00.001-07:00

haven't slept since summer

your funeral... my trial.

2010-09-15T17:06:00.000-07:00

autumn mood with Sue .

E. S. T.

2010-09-15T11:03:00.000-07:00

[...]
In my dreams I'm there

You can tie my hands to the walls
But you can't tie my dreams to this place
I might fall like a rock from your heart
But you won't see me fall from grace

Fate always loses hope
Like electric sparks in my heart
Fate always loses hope
Now be a good girl and do what you're told

extremely long exprosure experiment; probably one of the first shots.

njósnavélin

2010-09-15T06:43:00.000-07:00

[Fri Jul 23, 2010, 9:06 AM]

problem z nieregularnym snem nie zaczyna się wtedy, gdy leżysz czwartą godzinę i modlisz się o odpływ. nie zaczyna się też w momencie, gdy śpisz za dużo [chociażby te 15 godzin] albo gdy mylisz dni. nie kiedy wyrażasz się pojęciem 'doba' a nie 'dziś/jutro'. nie gdy budzisz domowników spacerami o 4:23 po wodę.
uwieranie zaczyna się w całkowicie innych sferach i nie bywa przyjemne

to taki moment, kiedy uwolnienie się od tylu rzeczy zdaje się iluzją, wszystko nagle pokrywa się mgłą, wracają bardzo stare i [wydawałoby się] zapomniane oraz odprawione nawyki
i zero, zero rozczarowania

a potem - czasem - przychodzi sen
tyle, że spokojny sen przestał istnieć kilka lat temu

glass house.

2010-09-15T06:40:00.000-07:00

She is papering the window panes
She is putting on a smile
Living in a glass house

[...]

Once again, we are hungry for a lynching
That's a strange mistake to make
You should turn the other cheek
Living in a glass house

Well of course I'd like to sit around and chat
Well of course I'd like to stay and chew the fat
Well of course I'd like to sit around and chat
But someone's listening in.

awake.

2010-09-14T20:48:00.000-07:00

I've been awake through the wrong decisions
I've held the ground now I'm gaining soul
I bit my tongue through the cold realizations
I've been accused but I've only begun

wanna speak what I've seen
wanna reach what I've dreamed
wanna be kind

wanna seal what I've cut
wanna hear without rush
wanna ease time

[...]

I've been awake, shaking to a rage

fashion shots - how I made my milions.

2010-09-14T17:25:00.000-07:00

first-fashion-related thing me & Joana made.

and a bit of a backstage / stencil and graffiti chase.